سلام

هر وقت تنها ميشوم - تنهاي تنها - فقط سلام

به نظرم ، انسان تنها ترين موجود اين دنياست و علي رغم اينكه اجتماعي و جمعي زندگي ميكند اما هميشه تنهاست .  در تنهايي ، نطفه اش در رحم تاريك اما پر از نور و احساس مادر بارور ميشود و 9 ماه در تنهايي و سكوت ، فكر و روحش شكل ميگيرد ، چراكه بايد پاي به دنيايي بگذارد كه با وجود تمام هياهو و شلوغي آن اما در درون تنهاست و بايد تمرين كند ، 9 ماه تمرين ، فرصت خوبيست براي تحمل تنهايي و انديشيدن در تنهايي و رياضت و عرفان و ديدن آن روي زيباي هستي . 9 ماه در تنهايي و سكوت و بدون همدم و ياوري ، و حتي بدون تعلقات دنيوي ، پاك و طاهر و عريان پا به اين دنياي پر هياهو ميگذارد .

دلا خو كن به تنهايي

كه از تن ها بلا خيزد

سعادت آن كسي دارد

كه از تن ها بپرهيزد

يادمان نرود همين انسان در انتهاي خط زندگي نيز بايد تنها برود و هر آنچه كه داشته و نداشته ، بايد بگذارد و بگذرد – توشه اش براي خودش ، اعمالش و براي تنهايان زنده ، ياد و خاطره .... به تنهايي علي بنگريم كه ميگويد :

بگذاريد و بگذريد

ببينيد و دل مبنديد

كه دير يا زود بايد گذاشت و گذشت